Ik heb boempatat gedaan!

Vanmorgen was ik rustig wat met mijn auto aan het rijden. Oké, ik was terwijl aan het bellen, zonder handsfree-kit. Toen de hoorn uit mijn handen viel wou ik die oprapen en liet ik mijn stuur los. Voor ik het wist knotste ik met mijn hoofd tegen de grond. Pijn!

Gelukkig waren mama en papa snel daar om me te troosten. Ik keek wel eventjes raar toen papa ineens met een lepel afkwam, maar blijkbaar was dat om de zwelling tegen te gaan.

Nu doet het geen pijn meer, maar is het wel wat dik en blauw! Toch heb ik vandaag een belangrijke les geleerd: bellen en auto rijden gaan niet samen!

Na maanden oefenen met mama en papa lukt het me eindelijk: ik draai heel alleen van mij rug naar mijn buik.

Op mijn speeltapijt amuseer ik me nu te pletter: ik draai van het ene speeltje naar het andere.

Alleen soms, heel soms, begin ik even te huilen. Dan weet ik niet goed meer hoe ik moet terugdraaien van mijn buik naar mijn rug, en moeten papa en mama me komen helpen.

Gisteren was een héél speciale dag, want iedereen vierde feest voor papa.

Toen hij woensdagnacht thuiskwam stonden mama en ik klaar om het te feliciteren. Mama met een kaart en enkele klinkende zoenen, ik met een liedje. Op dat liedje ben ik al heel lang aan het oefenen (meer dan 7 weken), maar ik heb het dan ook goed onder de knie.

Toen ik het liedje begon, vond papa het heel leuk en danste hij met mij. Enkele (6) uurtjes later vond papa het niet zo leuk meer, want het dansen was gestopt, en de blik in zijn ogen begon wat, euhm, vermoeid te ogen. Toen papa vertrok naar het werk was ik zo moe van al dat zingen, dat ik prompt in slaap viel.

’s Avonds was er een feestje gepland: ik had, met mama’s GSM, een SMS’je gestuurd naar papa’s vrienden en familie, om samen papa’s verjaardag te vieren. Leuk dat het was! Leuk voor papa, maar vooral voor mij, door alle speelkameraadjes die er waren: Thomas, Jasper en Victor. En het princesje in Evy’s buik!

Mama heeft zelfs Victor even bij mij in mijn park gelegd, maar dat vond ik niet zo leuk. Ik heb nog geprobeerd hem eruit te duwen, maar mama legde hem steeds terug.

’s Avonds was ik zó moe, dat ik als een blok in slaap ben gevallen.

Hoe dan ook: gelukkige verjaardag papa!