De afgelopen dagen had ik het warm. Dat kwam niet alleen aan de lente die mooi aan het doorbreken is. Nee, ik had het warm in mijn hoofdje.
Het begon zondag, toen we terug naar huis reden van de babyborrel van Jente. Het werd ineens zo warm dat ik ervan moest wenen.
Maandag was het niet beter, en mocht ik met Opa, die op mij paste, naar dokter Renaat. Blijkbaar had ik een ontsteking op mijn sinussen, iets waar papa ook regelmatig last van heeft.
Dinsdag was Opa er, en gisteren waren Bomma, Bompa en Opa er. Vandaag past Opa opnieuw op mij, en gaat het al wat beter. Nog niet super, maar dat komt wel!
Vandaag ben ik niet bij mijn vriendjes in de crèche, en ook gisteren was ik er niet. Ik ben immers een beetje ziekjes. Zaterdag was ik al wat hees aan het worden, en was mama met mij tot bij de dokter van wacht gereden. Een rare, met een paardenstaart! Van hem moest ik alleen wat neusdruppeltjes hebben.
Gisterenmorgen was het niet beter: ik moest de hele tijd hoesten, en begon het ook wat warm te krijgen. Opa ging met mij naar Dokter Renaat. Dat is nu eens een leuke dokter: ik mocht in zijn vinger nijpen, naar hem lachen, en nog veel meer! Omdat de dokter zo lief was, mocht hij even in mijn neus kijken. Dat mogen er niet veel hoor!
De dokter heeft me gevraagd of ik de rest van de week braaf wil aerosollen, en minstens tot en met woensdag thuis blijf. Geen probleem! Vandaag past Opa op mij, en morgen ga ik naar Bomma!
Give me the news! I’ve got a bad case of loving you the flu.
Alle gekheid op een stokje, de laatste week ben ik al 3 keer tot bij dokter Renaat en dokter Melissa moeten gaan.
Eerst had ik het warm. Toen begon ook mijn oortje pijn te doen, en kreeg ik medicijntjes.
Maar ik bleef het warm hebben, en ook mijn keel begon pijn te doen.
Nu doen mijn oortjes en keel geen pijn meer, en heb ik het ook zo warm niet meer. Maar nu moet ik altijd hoesten.
Een geluk dat ik hier een pak lieve mensen rondom mij heb. Mama en papa natuurlijk, maar ook Opa, Bomma, Bompa en Meter passen op mij. En Nonkel Zeno. En natuurlijk Moeke, Tanteke en Noenkse. En Ook Pit en Nonkel Bolle zijn al langsgekomen.
Ik heb pijn aan mijn oortje. En mijn hoofd. En ik heb het warm!
Mama is gisteren thuis gebleven van het werk, maar veel hebben we niet kunnen spelen. Ik was veel te moe en had te veel pijn.
Toen ik het nog warmer kreeg is mama met mij naar de dokter gereden, die maar bezorgd keek toen hij mijn oortje onderzocht. De rest van de avond kreeg ik medicijntjes, en kwamen Bomma en Meter langs om me te entertainen. Ook daarna heb ik maar moeilijk kunnen slapen.
Nu ben ik samen met Opa, want mama en papa moesten gaan werken. Hopelijk steekt opa niet, zoals mama en papa, elke 5 minuten een thermometer in mijn poep!
Gisteren, vlak voor ik naar bed moest, hoorde ik papa met Opa bellen. Of Opa morgenvroeg naar hier kon komen?
Vlak ervoor keken mama en papa nog bezorgd nadat ze een thermometer in mijn poep hadden gestoken. Ik kreeg een medicijntje, en was al snel in dromenland.
Vanmorgen werd ik wakker van de bel: Opa! Die kwam me vandaag gezelschap houden, zodat ik kan aerosollen en omdat ik het een beetje warm had vanbinnen.
Na mijn papje deed ik een klein dutje, om daarna een eerste keer te aerosollen. Omdat ik, volgens Opa, zo flink was, hebben we Piep gespeeld.
Vervolgens ging Opa koken: aardappeltjes met brocoli. Mmmmmm, lekker! Ik heb mijn buikje heeeeeeeeeel rond gegeten. Zo veel, dat opa het amper kon geloven!
Omdat ik zo flink gegeten had, was ik ook heel moe, en heb ik geslapen tot half vier. Na het aerosollen begon ik het opnieuw warm te krijgen. Zo warm dat het pijn begon te doen. Opa heeft een medicijntje gegeven, en ik mocht even uithuilen op zijn schoot.
Daarna begon het medicijntje en de aerosol te werken, want de snottebellen liepen uit mijn neus. Het begin allemaal zelfs wat pijn te doen aan mijn neus!
Toen papa even later thuiskwam was ik flink aan het spelen in mijn relax, en probeerde ik hem het hele verhaal te vertellen. Ik weet niet of hij het begrepen heeft, en daarom heb ik het hier nog maar eens opgeschreven
Vandaag is het een speciale dag. Niet alleen ben ik 4 maand en één dag oud, maar het is opa’s eerste dag als gepensioneerde.
De laatste dagen heb ik al flink gevochten tegen de microobjes, maar mama en papa hadden liever dat ik nog thusi wat op krachten kwam. En opa had daar geen probleem mee, want dan kon hij met mij komen spelen. Joepie! Opa bij mij op logies!
En opa heeft getoverd: hij zorgde ervoor dat alles vandaag onder een wit dekentje lag. Het was koud buiten, en door dat witte dekentje heeft alles het terug warm. Lief van opa hé?
En dat dekentje kwam er niet zomaar! Nee, opa heeft het heel zachtjes laten breien, vlokje voor vlokje. Mooi!
En papa? Die zat met ene liedje in zijn hoofd wanneer hij thuiskwam:
Papa moest vandaag naar de dokter, en ik moest mee. Mama had immers schrik dat ik papa’s microobjes ook te pakken had, omdat mijn temperatuur nogal hoog was.
Met mij was er niet zoveel aan de hand, maar papa moet thuiblijven.
Leuk voor mij: dan zie ik papa wat vaker, maar minder voor papa.
Veel beterschap papa! Ik beloof dat ik de volgende dagen heel lief naar jou zal lachen!
Mama is gisterenavond naar de dokter geweest, omdat de koorts nog niet gezakt was. De dokter stelde een virale infectie vast, waarschijnlijk ten gevolge van oververmoeidheid. Verder dacht de dokter aan een blaasontsteking, maar dan kan enkel bevestigd worden met een urineonderzoek.
Mama was gisterenavond dan maar snel naar bed gegaan, want ze moet vanmorgen opnieuw naar de dokter om een plasje binnen te doen.
Ik heb niet graag dat mama ziek is. Om haar te steunen zal ik niet meer zo hard stampen, alleen nog lieve aaitjes geven…
Toen mama gisteren ging slapen voelde ze zich al niet zo lekker, en dat gevoel werd vandaag alleen maar erger.
Ondertussen bevestigde de thermometer mama’s gevoel: de hoofdpijn wordt veroorzaakt door koorts. De huisarts raadde haar aan van Dafalgan te nemen, maar mama wilt me dat besparen. Moest het nog erger worden, dan kan het nog altijd.
Vanavond gaat mama dan maar naar de dokter, om te kijken wat er precies scheelt.