Vanavond ben ik heel lang mogen opblijven.

Papa vertelde het me gisteren al: als ik beloofde heel braaf te zijn, mocht ik mee naar de luchthaven. Mama kwam immers terug van Berlijn.

Nadat papa me opgepikt had bij Juffrouw Kim, knutselden we samen een groot hart in elkaar. Terwijl ik wat speelde in het zwembad, schreef papa er een tekst op. De finishing touch was mijn hand, dat papa mooi overtekende.

Op weg naar de luchthaven speelde ik wat met mijn giraf, en in de luchthaven zelf keek ik met papa naar de televisies. Volgens papa stonden daar verschillende steden en vliegtuigen op, maar dat snap ik toch niet zo goed.

Toen mama een uurtje later door de deur kwam riep ik op haar, en stak papa ons hart omhoog. Je had mama moeten zien lachen!

Nu zijn we opnieuw met zijn allen thuis, en is het bedtijd. Slaapwel!

Joepie! De vakantie is begonnen! Nog niet echt, want ik mag nog een weekje naar Juffrouw Ann en Juffrouw Kim gaan, maar dit weekend was het wel al feest.

Vrijdagavond mocht ik met mama en papa mee op restaurant. Voor mij stond er van alles wat op het menu: kreeft, aardbeien, vanille-ijs,…  Lekker! Bovendien kreeg ik tal van lieve complimentjes.

Papa reed zaterdag met de fiets naar Oostende. Mama en ik reden met de auto naar daar op papa op te wachten. Ik verschoot me daar een hoedje! Zo veel water!

Toen papa even later toekwam stond er een bezoekje aan Brugge op het programma. Het weer besliste daar echter anders over, en we keerden al snel terug naar huis.

Zondag moest papa gaan beachvolleybal spelen in Blankenberge. Deze keer reden we met zijn allen samen met de wagen. Deze keer was het veel mooier weer, zodat mama me al snel insmeerde en me onder een parasol posteerde. De zeebries bracht ook vermoeidheid met zich mee, zodat mijn oogjes al snel dichtvielen.

Na de middag gingen we wandelen en kreeg ik van Bomma enkele cadeautjes: een zonnebril, een hoedje, een emmer (met schep, gieter en rijfje) en vooral: een muzikale dino. Ik stelde immers duidelijk mijn voorwaarden: ze mochten me hoedjes en brillen opzetten zoveel ze maar wilden, maar ik verliet de winkel niet zonder de muzikale dino. Nèh!

Toen we terug op het strand waren mocht ik met mijn speeltjes wat in het zand ploeteren, terwijl papa zijn laatste wedstrijden afwerkte.

Na een lekker fris ijsje was het tijd om naar huis te komen. Ik mocht nog wat spelen in het zwembad, maar viel daarna doodop in slaap.

Neen, niet Die Gekke Kikker, maar plons in het water. Zeker met deze temperaturen kan ik dat goed gebruiken.

Dat hadden mama en papa ook al snel door, zodat ze vlug naar Toys Tempel reden om een zwembadje.

De installatie gebeurde in een handomdraai (opblazen, vullen met water, parasol plaatsen) en even later zat ik vrolijk te spelen in het water.

Even later had ik zelfs mijn persoonlijke redder bij het zwembad:

Dan wilt een mens eens al zijn speeltjes verzamelen, dan drijven ze nog weg ook!

Na meer dan een halfuur waterpret mocht ik mijn badjas aan en uitdruipen op Moeke’s schoot:

Mama en papa hadden me beloofd om zondag naar de zee te gaan. Spijtig genoeg kwamen er meer mensen op dat idee, want we stonden heel veel stil in de auto. Papa besloot dan maar terug te keren…

De dag erna kwam mama op het idee om voor de eerste keer te gaan zwemmen. Binnen twee weken mag ik immers met Ward en Linde naar Center Parks, en daar hoort een uitgebreide zwembeurt bij. Dus trokken mama, papa en ik naar het zwembad van Londerzeel.

Nadat we omgekleed waren en ik het klotsen van het water hoorde, moest ik kraaien van de pret:

Eerst gingen we in het allerlaagste plonsbadje. Ik zette me op mijn poep en plonste in het water. Leuk!

Wat verder stond een waterfontein waar ik al eventjes geboeid naar zat te kijken. Mama begreep mijn hint en liet me wat met de waterstraal spelen.

Het werd hoe langer hoe fijner: ik mocht wat met papa ravotten in het water, ik maakte kennis met een nieuw vriendinnetje en mocht zelfs even mijn schoolslag trainen.
En heb ik al gezegd dat ik me amuseerde?

Na drie kwartiertjes waterpret was het tijd om me af te laten drogen en de kleedkamers op te zoeken.

Omdat ik zo flink ben geweest, en me super heb geamuseerd, hebben mama en papa me beloofd dat we dit vaker zouden gaan doen. Ik kijk ernaar uit!

Ik heb een nieuwe sensatie meegemaakt! Papa probeert mama al enkele weken te overtuigen om te gaan zwemmen: hij beweert dat het goed zou zijn voor haar fysiek, haar spieren, en zelfs voor mij (voor de bevalling). Daarstraks liet mama zich overtuigen.

Goh, wat was dat water koud! Maar het was wel leuk: mama en papa zwemden samen wat baantjes, en ik voelde me als een visje in het water!

Mama, dat is toch een zot ‘pateeke’ hoor.

Nu kwam ze gisterenavond ineens tegen papa vertellen dat het toch speciaal moest zijn wanneer ik op 9 september geboren zou worden.

Een speciale datum, dat wel, maar zij moet hier geen negen maand in dat donker zwembad liggen! We zullen haar binnen een paar maanden, wanneer ik weer wat groter (en zwaarder) ben nog eens vragen wat ze ervan denkt…